Heemskerk heeft het weer niet begrepen

Staatssecretaris Heemskerk (EZ), bekend van zijn oproep om in eigen land op vakantie te gaan om de nationale economie te stimuleren, hekelt nu de privacyparanoia. Hij stoort zich aan "indianenverhalen" over het gebrek aan bescherming van persoonsgegevens in allerlei informatiesystemen. "Het lijkt alsof de privacy-angst bij digitale zaken veel groter is dan bij papieren zaken. Maar een papieren dossier in een ziekenhuis kan ook gekopieerd worden." Heemskerk stoort zich aan de kritiek op de plannen van zijn collega Eurlings voor het rekeningrijden. De overheid verzamelt immers geen reisgegevens. Dat neemt echter niet weg dat in geval van een strafzaak het kastje van Eurlings wel een rol kan spelen.
Ik ben bang dat Heemskerk met zijn uitlatingen de bezwaren tegen allerlei ICT-toepasingen waarin de overheid persoonsgebonden gegevens vastlegt eerder voedt dan wegneemt. Hij zegt geleerd te hebben van de mislukte invoering van de slimme energiemeter. Maar de lezers van Webwereld heeft hij nog niet overtuigd. Meer dan driekwart van degenen die de poll invulden oordeelden: hij heeft het niet begrepen.

Arm Europa? Arme Femke...

"Arm Europa" twitterde Femke Halsema in reactie op de uitspraak van Herman van Rompuy bij zijn benoeming als voorzitter van de Europese Raad: "Vanaf nu is mijn mening volstrekt irrelevant". Ik vraag me af wat Femke hiermee bedoelt. En of ze het wel goed begrijpt. Van Rompuy heeft in de Raad van regeringsleiders als enige in dat gezelschap geen mandaat meegekregen en is benoemd is als neutraal voorzitter en boegbeeld van de Raad. Het is misschien wat sterk uitgedrukt, maar wat hij zegt komt aardig overeen met de bedoeling van zijn functie. Overigens is het voor Groenen niet te hopen dat zijn conservatief christelijke mening wél relevant wordt. Dat zou bijvoorbeeld de kansen van Turkije op toetreding nog een stukje kleiner kunnen maken.
Waar ik overigens wel benieuwd naar ben is de mening van Femke zelf over tal van Europese aangelegenheden. Die is namelijk bepaald niet irrelevant. De Europese Raad en de Raden van vakministers hebben nog altijd heel wat in de Europese melk te brokkelen. En zij komen met standpunten die door de nagtionale parlementen namens ons zouden moeten worden gecontroleerd. Het spijt mij wel, maar dat stukje parlementair werk, is zelfs voor degenen die de Europese politiek nauw volgen volstrekt onzichtbaar in ons land. En het spijt mij nog meer dat GroenLinks daar geen uitzondering op maakt. Zelden horen we van de Tweede Kamerfractie een initiatief met als doel de Nederlandse vertegenwoordigers in Brussel te beïnvloeden of te bekritiseren, ook als het om besluiten gaat met verstrekkende gevolgen voor de Nederlandse samenleving. Het lijkt wel alsof de fractie haar standpunt op dit punt irrelevant vindt.

Europawerkgroep zoekt nieuwe wegen

Het Verdrag van Lissabon treedt in werking. De Europese Raad krijgt Van Rompuy als vaste voorzitter (de term 'president' geeft toch eigenlijk een valse voorstelling van zaken). Hoe dan ook: Europa vernieuwt en we zijn allemaal benieuwd wat het gaat opleveren komend jaar.
De Europawerkgroep van GroenLinks is ook op zoek naar nieuwe wegen. En nieuwe mensen.
Onze eigen EUWG 'president', Remco Kaijen, heeft samen met anderen een stuk geschreven om de werkgroep te positioneren. We willen de komende tijd bijdragen aan standpuntbepaling in GroenLinks en dan met name op terreinen waar nog de nodige aandacht aan besteed moet worden. Bijvoorbeeld privacy en digitale rechten. Maar ook de verdere ontwikkeling van een socialer Europa, de post-Lissabon-agenda. Onderwerpen worden uitgekozen in overleg met de Europese en de nationale fracties. Verder gaan we natuurlijk een bijdrage leveren aan het nationale verkiezingsprogramma voor 2011. En we willen bevorderen dat GroenLinks op alle niveaus deelneemt aan en betrokken wordt bij de Europese politiek en de Europese Groene Partij.
De Europawerkgroep heeft in de loop der jaren een grote aanwas van leden gekend. Niet alle leden zijn even actief. Daarom is het voorstel gedaan om de structuur zo in te richten dat er een kern is met actieve werkgroepleden, die ook het werk willen doen. Met daarnaast handhaving van een lijst geïnteresseerden die van tijd tot tijd uitgenodigd worden voor een debat. Voor de werkgroep zoeken we nog een aantal nieuwe, actieve leden. Wie belangstelling heeft kan zich opgeven bij Remco: voorzitter.europawerkgroep@gmail.com

Persvrijheid in Europa neemt af

Het jaarlijkse rapport van Reporters without Borders laat zien dat de persvrijheid in Europa afneemt. En niet alleen in Italië dat nu op de 49ste plaats staat. Op de lijst van landen met de meeste persvrijheid zien we ook Frankrijk (43ste), Spanje en Slowakije (44ste) jaar na jaar lager scoren, zegt de voorzitter van de journalistenorganisatie Julliard. “Europe should be setting an example as regards civil liberties. How can you condemn human rights violations abroad if you do not behave irreproachably at home?".
Ook de Balkan is geen fijne plek voor journalisten. Aspirant-EU lid Croatië is gezakt naar de 78ste plaats. De laagst geplaatste EU-landen zijn Bulgarije (68ste) en Roemenië (50ste). Nieuwe wetgeving bedreigt de persvrijheid in verschillende landen. Zo is in Slowakije een automatisch recht op antwoord in de wet vastgelegd en krijgt de Minister van Cultuur aanzienlijke invloed op de media.
Aan de top van de lijst zien we nog steeds de noord-Europese staten. Daarbij ook Noorwegen. Qua persvrijheid nr. 1. Als het gaat om de vrijheid van partijen om stemmen te werven kan er ook in dat land nog wel wat verbeterd worden. Nederland is gestegen naar plaats 7. Uitspraken van de rechters over de vrijheid van persfotografen tegenover het Koninklijk Huis en recentelijk over het afluisterschandaal van de Telegraaf zijn gunstig voor de stijgende lijn.

Sison zeven jaar ten onrechte op zwarte lijst EU

Het Europese Hof in Luxemburg heeft gisteren alle beslissingen van de Europese Raad over de plaatsing van de Filippijnse activist José Maria Sison op de EU-terroristenlijst vernietigd. In 2007 gebeurde dat ook al, maar toen voerde het Hof formele gronden aan. Nu is de uitspraak gebaseerd op inhoudelijke gronden die duidelijk maken dat Sison nooit op de lijst gezet had mogen worden. Het Hof wijst er op dat de Nederlandse overheid al in 2002 de EU-regels voor de zwarte lijst heeft genegeerd. Uit het antwoord van toenmalig Minister van Buitenlandse Zaken de Hoop Scheffer op vragen van SP-kamerlid De Wit (2002-2003, nr. 143) blijkt dat de Nederlandse overheid in feite geen gronden had voor vervolging van Sison voor terroristische daden. Volgens de EU-regels moet een besluit om iemand op de lijst te plaatsen, zijn financiële tegoeden te bevriezen en hem zijn uitkeringsrechten te ontnemen vooraf zijn gegaan door een nationaal besluit om betrokkene te vervolgen wegens terrorisme. Dit is zeven jaar geleden niet gebeurd omdat er onvoldoende aanwijzingen waren . De Hoop Scheffer in 2002: "Onder meer op grond van aanwijzingen van de AIVD dat vanuit Nederland sturing wordt gegeven aan de CPP/NPA is onder verantwoordelijkheid van het Openbaar Ministerie bezien of voldoende gronden bestonden om een strafrechtelijk onderzoek in te stellen. Dat bleek niet het geval te zijn." Ook een latere poging tot vervolging in 2007 liep overigens op niets uit. Wel is Sison op grond van die vage aanwijzingen van de AIVD eind jaren negentig een vluchtelingenstatus onthouden ondanks gunstige uitspraken van de Raad van State jegens hem. Maar daarmee kon Nederland volgens het Hof dus niet voldoen aan de voorwaarden voor plaatsing op de terroristenlijst. Waarom Nederland toch heeft doorgezet en de andere leden van EU-raad dit hebben geaccepteerd zullen we nooit zeker weten. Jan Fermon, Sison's advocaat bij het Hof, vermoedt dat diplomatieke stappen van de Filippijnse regering en de VS de doorslag hebben gegeven. De zwarte lijst om het terrorisme te bestrijden is misbruikt om bevriende regeringen tegemoet te komen die een politieke tegenstander wilden uitschakelen.

De uitspraak van het Hof is bijzonder kritisch richting Nederland en de EU. In feite zeggen de rechters: u houdt zich niet aan uw eigen regels. Pijnlijk voor de EU, voor de lidstaten en de Europese burgers die er van uit moeten kunnen gaan dat de overheid zelf geen regels overtreedt. En in het bijzonder wrang voor het slachtoffer om dat na zeven jaar te horen. Zeven jaar waarin de strijd eerst gevoerd moest worden om juridische middelen om het besluit aan te vechten. Die waren er namelijk aanvankelijk niet eens. Eenmaal op de lijst blijf je op de lijst. Geen beroep mogelijk. Zelfs de gronden waarop het besluit genomen werd werden in eerste instantie niet vrijgegeven. Dit soort praktijken hoort niet in een rechtstaat. De case-Sison laat zien dat administratieve strafmaatregelen zoals een terroristenlijst niet moeten worden overgelaten aan de politieke beslissingen van regeringen. Dat is ronduit middeleeuws.
Nederland krijgt nu de kans zich te rehabiliteren. Op de eerste plaats is de weg nu vrij gemaakt voor positieve uitspraken van de nationale rechters over Sison's vluchtelingenstatus en de hem toekomende uitkeringen (hij heeft inmiddels al vijf jaar recht op AOW).
Maar Nederland mag ook wel iets terugdoen om het vredesproces in de Filippijnen weer vlot te trekken. Zeven jaar lang heeft Nederland de onderhandelingen tussen de rebellen en het autoritaire Filippijnse bewind in feite gehinderd door de pogingen om een van de belangrijkste onderhandelaars onschadelijk te maken. In de jaren negentig heeft toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Van Mierlo nog gastvrij onderdak verleend aan de onderhandelaars in het vredesproces. Minister-president Kok heeft verzoenende woorden gesproken in Manilla. Sison zei vandaag op zijn persconferentie te hopen dat er voldoende 'reasonable elements' in de Nederlandse regering te vinden zijn om in navolging van Van Mierlo en Kok een bijdrage te leveren aan het oplossen van dit al veel te lang durende politieke conflict.


Sison, terrorisme

Indrukwekkende "Wake-up Call" voor Kopenhagen

In 134 landen is maandag j.l. op hetzelfde tijdstip 12.18 pm een 'wake-up call' verstuurd naar evenzovele politieke leiders om aan te dringen op resultaten in Kopenhagen later dit jaar. Er waren in totaal 2632 acties op alle continenten, waarvan ongeveer 40 in Nederland, onder andere in Groningen, Hoofddorp, Tilburg, Eindhoven, Breda en Roosendaal.
In Londen wisten de actievoerders een telefonische afspraak met Gordon Brown te regelen. Ook de EU-Commissaris voor Milieu en de milieuministers van Australië, Spanje en andere landen hebben gereageerd. Over Balkenende en Cramer heb ik niets kunnen vinden. Het tijdstip was zo gekozen omdat op 12/18 (18 december) een slotverklaring gepubliceerd moet worden in Kopenhagen.

EU zet de lijnen uit voor nieuw Justitiebeleid

In de EU is een nieuw kaderprogramma op het gebied van Justitie in een vergevorderd stadium. Het zogenaamde Stockholm Program zet de beleidslijnen uit voor een periode tot 2014 voor een reeks van onderwerpen: migratie, asiel, vrije verkeer van personen, privacy, criminaliteit, terrorisme etc. De Zweedse Minister van Justitie probeerde onlangs in het Europees Parlement de vrees voor politiestaat-achtige ontwikkelingen weg te nemen. Zij wist D66 Europarlementariër In 't Veld nog niet te overtuigen. Verschillende nationale en internationale organisaties die zich bezighouden met mensenrechten en immigratie hebben al op verschillende manieren bezwaar gemaakt. Daaronder het European Civil Liberties Network (ECLN, waaraan uit Nederland VD AMOK deelneemt) dat waarschuwt voor "militarised border controls, discriminatory immigration policies, mandatory and proactive surveillance regimes and an increasingly aggressive external security and defence policy." Ook Statewatch laat kritische geluiden horen. De Green Group houdt in oktober een hearing over dit onderwerp (info EDRI)